Tam 7 dakika, utanmadan “ Tam 7 dakika sürmüş.” diyor. Bir de kalkmış “İnsanım, “ ve
“ülkemin intikamını almak için yaptım.” diyor.
İnsan mısın sahiden sen? Sanmam. Aldığın her nefese yazıktır. Ciğerine dolan her hava haramdır. O çocuğun can çekişine şahit olan gözlerine karanlık azdır. Onun derisini yüzen ellerin ve parmakların birer paslı bıçak gibi batsın canına her saniye. Ruhun sana isyan etsin, aklın küssün. Sol yanında kalp diye taşıdığın da köpeklere atılacak sakatattır.
İnsanlığın yerin dibine battığı, kahrın yüreklerde zirve yaptığı, lanetin dillere dakikada yüzlerce kez dolandığı 7 dakika. Nabzınız kimin için atıyor bu 7 dakikada? Aklınız neye çalışıyor?
Kalbiniz neye odaklanıyor ve diliniz neyi söylüyor?
Derisi yüzüldükten sonra 13 yaşındaki bir çocuk 7 dakika yaşayabiliyormuş! Deneyi yapılıp ispatlanmış ondan diyoruz. Ve marifetmiş gibi bunu yapan hayvan, kendi ülkesinin halk kahramanı sayılmış. Canı cehennemedir.
Bir çocuğun derisinin canlı canlı yüzülmesi ve ardından ölmesi tam 7 dakika... Bu çocuk Azerbaycanlıysa kimse sesini çıkartmaz.
Gazzeliyse kim göremez. Doğu Türkistanlıysa herkes kör olur. Burmalıysa yanan cesedinin kokusunu kimse hissedemez. Suriyeliyse kıyıya vurmuş küçücük bedeninin hiçbir göz yaşartıcı etkisi de yoktur.
Nasıl da can çekişmiştir 13 yaşındaki Azerbaycanlı çocuk? Nasıl da ağrımıştır canı?
Nasıl da haykırmıştır yüzlerine canavarların? Nasıl da insansızlığını yüzlerine vurmuştur onların? Şimdi tükürüyorum dünyadaki çocuk katillerinin yüzüne, küfrediyorum ağız dolusu, lanet olsun kökünüze diyorum.
Rabbim bu dünyada çocukları, zalimlerin zulmüne bırakma!
Ermeni halk kahramanıdır güya Zori BALAYAN! Ülkesinde onu kahraman yapan da 13 yaşındaki Azerbaycanlı çocuğu canlı canlı yüzmesi ve onun ölmesine sebep olmasıdır. Eski milletvekili, doktor, gazeteci, yazar gibi ünvanları var ama bir tek insan değil.
Ermeni askerler 13 yaşındaki Azerbaycanlı çocuğu kollarından duvara mıhlamış. Zori Balaban'ın aklına bir deney yapmak gelir. Kendi çocuğuna ya da başka bir Ermeni çocuğuna bu deneyi yapmak gelmez aklına. Azerbaycanlı çocuğu görünce aklına gelir! Düşmandır nasılsa, can değildir! Vahşetin zirvesidir aklına gelen.
Tam 7 dakikada sürsün senin ölümün ve her dakikası bir ömür sürsün. Aklına çakılsın her gece mıhlar, seni zımbalasın işkence duvarına vicdanın. Uykun kaçsın, gözlerin ters yüz olsun, her daim nevrin dönsün.
Sahte halk kahramanı Balayan, 13 yaşındaki çocuğun derisini canlı canlı yüzdü. Sonra sandalyesine oturdu ve acılar içindeki çocuğu izledi. Bu nasıl bir düşmanlık ve insanlıktır? Seninle şu an aynı atmosferi paylaşmak züldür bize. Lanet olsun yediğin her şeye, içtiğin zehir zıkkım olsun.
Acılar içinde kıvranan çocuk, 7 dakika içinde hayatını kaybetti. Tüm bunlar olurken sahte halk kahramanı Balayansa bilim adına not alıyordu kurulmuş olduğu sandalyesinde. Seni insan sayanadır küfrüm, sana selam verenedir, sahip çıkanadır.
Düşmanlığın bile erkekçesi olsun, kabulümdür bir derece. Ama bu olmaz, olamaz. Zori Hayvanyan, imza attığı vahşeti yıllar sonra bu cümlelerle anlatacaktı: "Biz arkadaşımız Haçatur'la ele geçirdiğimiz eve girerken askerlerimiz 13 yaşında bir Türk çocuğunu pencereye çivilemişti. Türk çocuğunun bağırış çağırışları çok duyulmasın diye Haçatur, annesinin kesilmiş memesini çocuğun ağzına soktu. Daha sonra bu 13 yaşındaki Türk’ün başından, sinesinden ve karnından derisini soydum. Saate baktım, Türk çocuğu yedi dakika sonra kan kaybından öldü. İlk mesleğim hekimlik olduğuna göre hümanistim, bunun için de Türk çocuğuna yaptığım bu işkenceden dolayı kendimi rahatsız hissetmedim. Ama ruhum halkımın yüzde birinin bile intikamını aldığım için sevinçten gururlandı. Haçatur daha sonra ölmüş Türk çocuğunun cesedini parça parça doğradı, köpeklere attı. Akşam aynı şeyi üç Türk çocuğuna daha yaptık. Ben bir Ermeni vatansever olarak görevimi yerine getirdim."
7 dakika tutun şimdi ve ağlayın insanlığa. Bakmayın kim ve ne olduğuna. Dua edin o çocuğun ruhuna ve lanetinizi bir gram bile eksik bırakmayın hayvanyana.
Bu olay 26 Şubat 1992' de Hocalı'da oldu. Bugün 26 Şubat.. 7 dakikaydı Azerbaycanlı çocuğun derisi yüzüldükten sonra yaşaması. Oysa insanlığın patlayan ve çatlayan ar damarı hâlâ kanıyor 34 sene geçmesine rağmen.
