Son zamanlarda zombi gibi yürüyen, kendinde olmayan, yürümekten aciz ve sağa sola yalpalayan gençlerin sokak ortasındaki acınası hallerine şahit olmuşsunuzdur. Bu tür görüntüler ülkenin her yanında çoğalmaya başladı. Adı Ahmet, Mehmet, … fark etmiyor, bu toprağın çocukları bunlar. Artık bu zombileşen gençlerin hali haber olmaktan çıktı, toplumsal bir tehdit ve sorun haline geldi. Her şehirde, her ilçede, her mahalle ve sokakta…
Uyuşturucu içen kendisini cenette görüyor, hurilerle birlikte zannediyor. Ayılınca tekrar o sahte cennete gitmeyi istiyor. Çaresi yok bunun, Allah kurtarsın. Çocuklar o ortama girmeyecek ve oradan uzak tutulacak… Öncelikle aileye büyük iş düşüyor. Anne ve babanın kederi, acısı, mutsuzluğu da çocuğu etkiliyor. Çocuk bunlara şahit olunca takılıp kalıyor işte. Evladınızı koruyun anne babalar! Kimlerle arkadaşlık yapıyor bilin, nereye takılıyor takip edin. Benin evladım yapmaz demeyin! Sakın.
Uyuşturucu kaçak yollarla ülkeye sokuluyor. Yüz binlerce, milyonlarca mülteci geldi ülkemize. Herhalde demet demet çiçekle gelmedi çoğu. Bugün ortaya çıkıyor işte getirdikleri… Uyuşturucu çok rahat bulunuyor ve iş çığrından çıktı resmen. Saklanılacak, görmezden gelinecek durum da geçti. Torbacılar değil, baronlar yakalanmalı ve de asla korunmamalı…Hasan SABAH’ın fedaileri gibi beyinleri uyuşturulan bir nesil… Alamutlar yıkılmadıkça, Hasan Sabahlar yok edilmedikçe fedailer de bitmeyecek! Kim uyuşturucudan nemalanıyorsa ve elin çocuğunu zehirliyorsa kahrolsun.
Uyuşturucu almış, kendinden geçmiş, tabiricaizse kafa bi’milyon olmuş şekilde caddenin ortasında nereye gideceğini bilmiyor. Zehirleniyor gençler… Sentetik uyuşturucular 50 lira 100 lira… Bir çay parasına yok oluyor bu çocuklar. Nereye gidiyor bu gençler ve nereye götürülüyor? Toplumsal bir hareket lazım. Gençler maddi ve manevi yönden bitik… Bağımlı gençler çoğalıyor. Aileler çaresiz bir şekilde gözlerinin önünde çocuklarının tükenişlerini izliyor. Çocuk motor kazası geçirmiş kırık çıkık içinde kalmış ama ailesi artık buna seviniyor çünkü çocukları yanlarında ve bu süre zarfında uyuşturucu kullanamaz şeklinde düşünüyorlar.
Zombileşen çocuklar… Yan baktın diye kavga edenler artmadı mı? Ya çocuk cinayetleri… Sözde çocuk ama özde katiller… Sağlıklı olmayan beyinler… Eskiden babası sigara içtiğini görmesin diye mahalleden uzağa giden çocuklar bugün sigara dumanını babasına üflüyor. Yetmiyor uyuşturucuya para yetiştirmek için de babasını, annesini kesiyor. Bağımlı çocuklara yaşam asla kolaylık göstermez. Sadece anlık bir uyuşukluk onları bu hale düşüren ortamdan uzaklaştırıyor, sonrası yine aynı…
“Çocuk ve uyuşturucu” konusunda önleyici ve koruyucu çabalardan sonuç alınamadığını şu bahsettiğimiz görüntülerden anlıyoruz. Ayrıca bu tür sorunların toplumsal çözümü de sadece hukuki değildir, böyle düşünülüyorsa nafiledir. Hukuk cezalandırır sadece. Suçu ortadan kaldırmaz, suçluyu da iyileştirmez. Bu gibi sorunların çözümünü yasalardan ve hakimlerden beklemek sorunun teşhis ve tedavisini bilmemektir. Sentetik uyuşturucuyu bitirme evresi de kaçırıldı bence. Bundan ziyade gençleri bu uyuşturucuyu kullanmaktan korumalıyız. Bunun için de kanunlar değişmeli ve tavizsiz olmalıdır. Rehabilitasyon merkezlerine bu çocuklar zorla yatırılıp tedavi ettirilmeli ve çocukların kendi istekleriyle de buradan çıkarılmamalıdır. Cezaevleri de ıslah yeri mi istirahat yeri mi? Buna da önlem alınmalıdır. Daha sağlıklı bir nesil için herkes birbirine yardımcı olmalıdır. Gençler hayata tutunsun diye onlara da iş imkanları sunulmalıdır. İşsizlik de tetikliyor bunu. Yasa dışı kazanç da var… Lüks yaşama isteği, dizilerdeki mafyavari kahramanlara özenme, bir an önce köşeyi dönme, kısa yoldan zenginleşme, hayatın çıplak ve sert gerçeklerinden kaçma… O kadar cezbedici ama yanlış şey var ki çocukların aklını çelen…
Zombileştiren uyuşturucu… Her şey aileye yüklenmemeli eğitim sisteminde de de sorun var. Çocukların yetenekleri keşfedilmiyor. Oysa her çocuk bir spor dalında uzmanlaşmalı, bir enstrümanı çalmayı da bilmelidir. Vaktini dışarıda geçireceğine okulda bu gibi etkinliklerle değerlendirmelidir. Okul önlerindeki güvenlik tedbirleri arttırılmalı, çocukların mesleki gelişimi de sağlanmalıdır.
Ana yok, baba yok, evladım diye yanan da yok… Sabah programlarına bakıp bu çocukların halini anlayın. Bu kadar rezilliğin içinde gül de beklemeyin. Din yok, iman yok, Allah korkusu yok, fikir yok, şefkat yok, vicdan ve merhamet yok… O yok, bu yok ama iblis her kılıkta ve de her yerde. Kâh kumarla, kâh uyuşturucuyla, kâh alkolle…
Rabbim, gençlerimizi dahili ve harici her türlü musibetten korusun!
Âmin.
SON
DAKİKA
