Kendini Bil, Kendinden Bilme…
İbrahim Sedat Çetin
Bir rivayete göre;
Hz. Musa, bir gün Rabbiyle konuşurken yerde bir ip görür.
Rivayete göre Yüce Yaradan ona şöyle buyurur:
“Ya Musa! Al Bu İpi, Git ve Kendinden Daha Aşağı Gördüğün Bir Varlığın Boynuna Takıp Huzuruma Getir.”
Hz. Musa ipi alır ve yola koyulur.
Günlerce dolaşır, insanlara bakar. Fakat hiçbirini kendinden aşağı göremez. Çünkü kimin Allah katında ne kadar değerli olduğunu bilemez.
Sonra hayvanlara yönelir. Onların da Allah’ın yarattığı, kendi hâllerinde yaşayan masum canlılar olduğunu düşünür.
Nihayet karşısına uyuz, hasta, tüyleri dökülmüş, perişan hâlde bir köpek çıkar.
Kendi kendine:
“Herhâlde bundan daha aşağı bir varlık yoktur.” der.
İpi köpeğin boynuna takıp götürmeye niyetlenir.
Fakat tam o anda durur, derin bir düşünceye dalar.
“Ya Musa! Sen kimsin ki Allah’ın yarattığı bir canı kendinden aşağı görüyorsun? Bu hayvanın ne günahı var? Belki de Allah katında senden daha makbuldür.”
Ve köpeği götürmekten vazgeçer.
Ardından ipi kendi boynuna takarak Yüce Yaradan’ın huzuruna çıkar.
“Ya Rabbi! Yeryüzünü dolaştım, insanlara baktım, hayvanlara baktım. Fakat bu dünyada kendimden daha aşağı bir varlık bulamadım. Bu yüzden ipi kendi boynuma taktım.” der.
Rivayete göre Yüce Yaradan şöyle buyurur:
“Ya Musa! Eğer Sen O Köpeği Kendinden Aşağı Görüp Huzuruma Getirseydin, Muhakkak Ki Helak Olanlardan Olurdun.”
İşte insanın asıl imtihanı budur.
Ne Makamına Güven, Ne Malına, Ne İlmine, Ne de İbadetine…
Çünkü kimin Allah katında üstün olduğunu yalnızca Allah bilir.
Hiç Kimseyi Hor Görme, Hiçbir Canı Küçümseme.
Belki de senin değersiz gördüğün bir can, Allah katında senden çok daha kıymetlidir.
Unutma!
İnsanı Yücelten Kendini Üstün Görmesi Değil, Haddini Bilmesidir.
KENDİNİ BİL, KENDİNDEN BİLME…
