Her Bahçenin Bir Vakti Vardır
Merve Taşel Öztekin
Hayat, herkes için aynı mevsimi yaşatmıyor. Kimi baharında çiçek açarken, kimi en güzel çağında kuraklıkla sınanıyor. Birinin gözünde rengârenk görünen dünya, bir başkasının gözünde siyah ile beyazın arasına sıkışıp kalabiliyor. İşte tam da bu yüzden, insan kendi hikâyesini başkasının hikâyesiyle kıyaslamamalı.
Çünkü her bahçenin bir vakti vardır.
Bugün açmayan çiçek, yarın bütün güzelliğiyle toprağı süsleyebilir. Bugün emeklerinin karşılığını alamayan insan, yarın hiç ummadığı bir kapının ardında nasibini bulabilir. Hayat acele etmez; zamanı gelince verir. Bize düşen ise beklemeyi bilmek, sabrı umutla yoğurabilmektir.
Bazen en çok istediğimiz şey bize nasip olmaz. Kırılırız, üzülürüz, “Neden?” diye sorarız. Oysa bilmediğimiz bir gerçek vardır: Belki de o çiçek bize ait değildir. Belki güzelliğine hayran kaldığımız şey, başka bir bahçenin emanetidir. İnsan, kendisine ait olmayanı zorla sahiplenmeye çalıştığında yalnızca yorgunluk biriktirir.
Asıl mesele, bize yazılanı görebilmektir.
Hayat kimi zaman kurak geçer. Umutlarımız yağmur bekleyen toprak gibi çatlar. Hatta öyle zamanlar olur ki yıllarca verdiğimiz emeğin karşılığını alamadığımızı düşünürüz. Fakat hiçbir kuraklık sonsuza kadar sürmez. Toprak sabreder; çünkü yağmurun geleceğini bilir. İnsan da sabretmelidir. Çünkü kader, en güzel sürprizlerini çoğu zaman tam da vazgeçmek üzere olduğumuz anda çıkarır karşımıza.
Hiç kimse kendi nasibinin gerisinde kalmaz.
İnsanların sahip olduklarına bakıp iç geçirmek yerine, kendisine ayrılan payın en doğru zamanda geleceğine inanmalıdır. Çünkü bu dünyada herkes bahçıvandır ama bahçenin gerçek sahibi değildir. Biz ekip biçeriz, emek veririz; hangi dalın meyve vereceğine ise Allah karar verir.
Bazen en çok sevdiklerimiz bile hayatımızdan kopar. Ayrılıklar can yakar, vedalar eksiltir. Ama unutmamak gerekir ki gülü yaratan, dikenini de birlikte yaratmıştır. Acının içinde saklı olan hikmeti göremediğimiz için isyan ederiz. Oysa her diken, sabrın ne kadar kıymetli olduğunu öğretmek için vardır.
Ve belki de en güçlü mesaj, Hz. Yusuf’un hayatında saklıdır.
Bir gün kuyunun karanlığında bırakılan Yusuf, ertesi gün Mısır’ın sultanı olmuştur. Demek ki bugün düştüğümüz kuyu, yarın çıkacağımız makamın ilk basamağı olabilir. Hiçbir karanlık sonsuza kadar sürmez. Yeter ki insan umudunu kaybetmesin, Rabbine güvenmeyi bırakmasın.
Çünkü hayatın en güzel gerçeği şudur:
Her bahçenin bir vakti vardır. Her çiçeğin açacağı bir mevsim, her duanın kabul olacağı bir zaman ve her insanın kendisine yazılmış bir nasibi vardır. Bize düşen, başkasının bahçesine imrenmek değil; kendi bahçemizi sabırla sulamaya devam etmektir. Gün gelir, bugün sessiz kalan toprak, yarın en güzel çiçekleriyle konuşur.
