Herkesin Yolu Kendine, Her Yolun Bir Hikâyesi Var
Merve Taşel Öztekin
Hayatta bazen başkalarının yürüdüğü yollara bakıp kendi yolumuzu sorgularız. Onlar çoktan varmış gibi görünürken biz hâlâ yolun başında olduğumuzu düşünürüz. Kimi hayallerine erken ulaşır, kimi yıllarca emek verir ama istediği yere bir türlü varamaz. Kimi herkesin onayladığı bir hayat yaşar, kimi ise kendi doğrularının peşinden giderek alışılmışın dışına çıkar. İşte tam da bu noktada unuttuğumuz çok önemli bir gerçek vardır: Herkesin yolu kendine, herkesin hikâyesi birbirinden farklıdır.
Bazen çevremizdeki insanların tercihleri, kararları ve başarıları kendi hayatımızı sorgulamamıza neden olur. Neden onun gibi ilerleyemiyorum, neden benim hayatım onunki kadar kolay değil, neden ben hâlâ istediğim yerde değilim diye düşünürüz. Oysa hayat bir yarış değildir. Kimsenin başlangıcı, imkânları, yaşadıkları ve mücadeleleri bir diğeriyle aynı değildir. Başkasının ulaştığı noktayı ölçü alarak kendi yolculuğumuzu değerlendirmek, kendimize yapabileceğimiz en büyük haksızlıklardan biridir.
Unutmayalım ki farklı bir yoldan ilerlemek, yanlış yolda olduğumuzu göstermez. Bazen herkesin gittiği yönün tersine yürümek gerekir. Bazen bir adım geri atmak, daha sağlam ilerleyebilmek içindir. Bazen gecikmek sandığımız şey, aslında bizi yanlış bir karardan koruyan bir zamandır. Ve bazen de hayat, bize istediğimizi hemen vermeyerek daha güzeline hazırlık yapar.
İnsan kendi hayatının pusulasını başkalarının beklentilerine göre ayarlamamalı. Çünkü herkesin doğrusu aynı değildir. Birinin mutluluk dediğine başkası huzur bulamayabilir. Birinin başarı olarak gördüğü şey, bir başkasının hayali bile olmayabilir. Önemli olan, kalbimizin sesini duyabilmek, inandığımız değerlerden vazgeçmeden ilerleyebilmek ve başkalarının çizdiği sınırlar içinde kendimizi kaybetmemektir.
Elbette insan zaman zaman yorulur, kararsız kalır, hatta yürüdüğü yoldan şüphe eder. Ama her duraksama vazgeçiş, her gecikme başarısızlık, her farklı tercih de yanlışlık değildir. Bazen insanın kendini bulabilmesi için önce herkesinkinden farklı bir yola çıkması gerekir.
Hayatın en güzel tarafı da belki budur. Herkes aynı yere, aynı zamanda ve aynı şekilde varmak zorunda değildir. Kimi çiçeklerini baharda açtırır, kimi en soğuk kışın ardından yeniden yeşerir. Önemli olan hangi mevsimde olduğumuz değil, içimizde yaşama ve yeniden başlama cesaretini koruyabilmektir.
Bu yüzden kendi yoluna güven. Başkalarının hızına, tercihlerine ve vardığı noktalara bakarak kendini eksik hissetme. Çünkü senin yolun farklı olabilir ama bu, kaybolduğun anlamına gelmez. Belki de henüz kimsenin bilmediği, yalnızca sana ait olan güzel bir hikâyeye doğru ilerliyorsundur.
